Bu oyunla tanışmam yanlış hatırlamıyorsam 2006 yılının başlarıydı. Oyunu ilk oynadığım platform yılların babası Playstation2’ydi. Resident Evil serisinin ilk üç oyununu oynamamış birisi olarak oyunun korku/gerilim oyunu olduğunu tabii ki de bilmiyordum. O yıllarda çocukluğun da vermiş olduğu ekstra gerilim ile oyunu birilerine oynata oynata bitirmiştim. Fakat doğal olarak İngilizce’m yoktu ve hikaye namına hiçbir şey anlamadan oynuyordum. Yıllar geçti ve yaklaşık iki hafta önce oyun elime geçti. Hem de HD versiyonu ile…

Oyuna ana karakterimiz olan Leon’un monoloğu ile başlıyoruz. Bize kısaca Raccoon City olaylarını özetliyor ve şuan üstüne çalıştığı görevi anlatıyor. Resident Evil 4’ün konusu aslında çok sıradan gözüküyor. Amerika Başkanının üniversiteli kızı Ashley Graham ispanyol bir suç örgütü tarafından kaçırılıyor. Biz yani Leon Scott Kennedy ise ilk görevlerimizden biri olan bu göreve atanıyoruz. Bu örgüt hakkında pek bir bilgimiz yok, tek bildiğimiz İspanya’da bir köyde Ashley’e benzeyen bir kızın görüntülendiği. İlk sahnede bir arabadayız ve çevremiz İspanya’nın taşralarında köy yolları. Ön koltukta iki Policia yani İspanyol Polisi bize Amerikan esprileri yapıyor. Ortam henüz gerilmedi tabii, hemen korkutup kaçırmak olmaz. Fakat işler bu kadar neşeli geçmiyor. Arabadan indiğimizde bizden bir eve girip köylüye Ashley’nin fotoğrafını göstermemiz isteniyor ve içeri girip fotoğrafı köylüye gösterdiğimizde baltasını kapıp bizi ikiye ayırmaya çalışıyor ve aksiyon başlıyor.

Kontroller hakkında hiçbir bilginiz olmadan ilk aksiyona giriyorsunuz ve bu köylüyü öldürdükten sonra oyun başlıyor. Oyuna ilk başladığımızda bir şeylerin ters gittiği hissine kapılıyoruz zaten ama sonuçta Resident Evil bu direkt bizi pençesine almak zorunda. Araba bir köprüden aşağı itiliyor ve tek çaremiz artık köyün diplerine ilerlemek. Köy dediysem de aklınıza bizim Anadolu’nun köyleri gibi bir şey gelmesin aha şöyle bir köy.

 Resident Evil 4’te klasik bir zombi istilası ile karşı karşıya değiliz. Oyundaki düşmanlarımıza verilen isim İspanyolcada inek, sürü gibi anlamlara gelen Ganado. Bu düşmanlar Las Plagas adlı bir virüs taşıyor ve bu virüs onları birer zombiye çevirmekten ziyade yarım akıllı fakat güçlü kölelere çeviriyor. Bu düşmanlar ile savaşırken mermilerinizden kaçmak için eğildiklerini görebilirsiniz. Genelde sizi çevreleyerek saldırmaya çalışmaları da cabası. Öyle kafalarına sıktığınız anda ölen tipler de değiller. Oyunu normal seviyede oynuyorsanız çoğu ganadonun 4-5 tabanca mermisinde bile ölmediğini göreceksiniz. Çok güzel seslendirilmiş bu abiler ve ablalar gerçekten size zor anlar yaşatacak. 

Müzik seçimleri insanın tüylerini ürperten ve duruma göre tempo arttıran müzikler olduğu için oyunda müzik gerçekten gerilim için büyük bir koz olmuş. Bir de müziklerin üstüne size doğru gelen düşmanlarınızın bağırışmaları çok daha geren bir unsur. Öyle ki bazen düşmanlarıma ateş etmekten bile korkuyordum. Çünkü canları yandığında çok sinir bozucu sesler çıkarabiliyorlar.

Oyunla ilgili hislerime gelecek olursak. Bu oyun benim Top 10 oyun listemde ilk 5’e girecek oyunlardan birisidir. Gerek atmosferin yoğunluğu, gerek aksiyonun dengesi olsun gerçekten mükemmel bir deneyim Resident Evil 4. Resident Evil serisinin fanları arasında aksiyona kaçmasından dolayı beğenilmemiş olsa da, benim gibi fazla korku oyunu oynayamayan insanlar için güzel bir alternatif. Ha bu demek değil ki oyun korkunç değil. Oyun aşırı korkunç fakat en azından kendinizi savunmanıza izin vermesinden dolayı gerilim bir tık düşebiliyor. Zamanla alışırım oyunun atmosferine gibi düşünceleriniz varsa hiç öyle düşünmeyin çünkü tahmin edebileceğiniz üzere Linear yapıda bir oyun olan Resident Evil 4 ilerledikçe zorlaşan bir oyun. Ayrıca çok sürükleyici bir hikayesi var ve gerçekten sonunu görmeden bırakabileceğiniz bir oyun değil. Burası sAltkültür ve Resident Evil 4 hakkındaki düşüncelerimi okudunuz, iyi oyunlar.